Strine thavu game, Maa !

સ્ત્રીને થવું ગમે, મા!

“મેરે ઘર આઈ એક નન્હી પરી.” “ખાતી નથી, પીતી નથી; ઢીંગલી મારી બોલતી નથી!” “તમે મારા દેવનાં દીધેલ છો..” એવાં કેટલાંય હાલરડાં, બાળગીતો કે જોડકડાં માતા પોતાનાં બાળકોને જમાડતે, રમાડતે કે સુવરાવતી વખતે ગાતી હોય છે. કોઈપણ સ્ત્રીને પૂછશો કે, ‘તમને મળેલ આટઆટલા સંબંધોની સરવાણીમાંથી કયો સંબંધ સૌથી વધુ પ્રિય છે?’ તો એ પોતાના વહાલસોયા બાળક તરફ તર્જની ચિંધશે! દુનિયાનાં ગમેતે દેશની નારી હોય પણ એણે પોતાનાં નાનપણમાં ઢીંગલી સાથે સમય વિતાવ્યો જ હશે. એ શું દર્શાવે છે? દિકરી પોતાનાં બાળપણથી જ મમતાની લાગણી અનુભવતી હોય છે. ઢીંગલીને એજ રીતે તે નવરાવે, જમાડે કે તૈયાર કરતી હોય જે રીતે એની મા તેને..! આ બધુંજ સહજપણે તે નિરીક્ષણ કરતી હોય સાથેસાથે મમત્વનાં પાઠ સ્વાભાવિક રીતેજ શીખી જતી હોય છે. રમતવાતમાં જ સ્ત્રી સહજ અસ્તીત્વ તે અપનાવી લે છે.

રજધર્મ શરુ થતાં નાનકડી દિકરી કિશોરાવસ્થામાં પ્રવેશે છે, જીવનનાં ગૂઢ રહસ્યોથી એ માહિતગાર થાય છે. ધીમેધીમે કુદરતે બક્ષેલ શ્રેષ્ઠ વરદાનને સંપૂર્ણતઃ સ્વીકારતી થાય છે. ઉંમરલાયક થતાં સુખદ વિવાહિત જીવનના કોડ સેવતી એ સંતાન પ્રાપ્તિની ઝંખના કરે છે. પરણ્યા પછી પોતાની જાતને ત્યાં સુધી સંપૂર્ણ નથી માનતી જ્યાં સુધી તેનાં ખોળાને ખૂંદનાર ન આવે! જો રખેને કુદરતનું કરવું એ સુખદ અવસર ન સાંપડે તો સાસરિયા અને સમાજ ફક્ત એ સ્ત્રીને જ દોષિત માને છે. જાણે પુરુષની કોઈ જવાબદારી કે ક્ષતિ હોય જ નહીં. પુરુષપ્રધાન જનસમુદાયમાં આવું અનંતકાળથી બનતું આવ્યું છે. એથી ઉલટું, સ્ત્રી પોતાની એ ઉણપને લીધે લઘુતાગ્રંથી કે હિનભાવમાં ઝૂરવા લાગે છે! જનની થવાની જંજાળ ઘણીય આધૂનિક માનૂનિઓને નથી ગમતી હોતી; જે અપવાદ છે!

વાત્સલ્યની ચરમસીમા ઓળંગીને શરીરના હરેક કોષમાં પ્રચંડ વેદના સહન કરીને વનિતા માતા બને છે. જેમ ધરાને કૂપણો ફૂટ્યા બાદ પૃથ્વીમાતા લીલુડી ચૂંદડી ઓઢી પુલકિત થાય છે; એમ સ્ત્રીની છાતીએ ધાવણનાં ધોધ વહે છે. નારીજાતી પર ઈશ્વરનાં અસીમ આશિર્વાદ છે જે તેને સંતતિ જન્મની શક્તિ અર્પી છે. સ્ત્રીમાં રહેલ માતૃત્વની સુખાકારીની અનુભૂતિને કોટી વંદન..

-Kunjal Pradip Chhaya. Bhuj.
સાભાર કચ્છમિત્ર જેડલ પૂર્તિ પાનં.૮
૦૯.૦૬.૨૦૧૫
જેડલ ગાથા ગૃહિણી

environmental day

પર્યાવરણ દિન ૫ જૂન, ૨૦૧૫ મારા માટે ખાસ દિવસ રહ્યો.. બે ખુબ જ મહત્વનાં કારણો સર..
cover pic 1
મધર્સ ડે ૨૦૧૫ અભિયાન સામાયિક અને કચ્છમિત્ર અખબારનાં મારા મમ્મી વિશે સરસ મજાની વાતો હજુ સૌએ વાંચી ત્યાં જ ૧૫, મે નાં વર્ષોથી ઓનલાઈન ધમ્ધમતા ફિમેલ ગૃપની એડમીન બની બેઠા રુપકડાં ઈ-બુકનાં સંકલનકાર ! અણધારી સફળતા મળી, અઢળક શુભેચ્છાઓ મળી, સૌ એ સૌ લેખિકાઓને પણ બિર્દાવ્યા. વધુ લખવાનું પ્રોત્સાહન મળ્યું. આ ઈ-બુકની પ્રક્રિયા દર્મિયાન જ.. ભુજનાં અગ્રણી શિક્ષિકા જાગૃતિ બેનનો સંપર્ક થયો.. ભુજનાં અંત્યોદય વિસ્તારમાં કોઈ કુંજલ પ્રદિપ છાયા નામની વ્યક્તિ રહે છે.. એમણે પોતાનાં અનેક સારી પ્રવૃત્તિઓ આદરતા વૃંદ સાથે જોડી…
સહજીવન.. પર્યાવરણનાં સંરક્ષણની ચર્ચા કરતું આ જૂથ અનેક જૂંબેશો અને ચળવળ ચલાવે છે.. પ્લાસ્ટિક ઝબ્લાં હટાવો, સ્વચ્છતા કે બીજા અનેક વિષયો કે જે પર્યાવરણ ને નુક્સાન કર્તા હોય એવી વિવિધ પ્રવૃત્તિ કરી ભુજ શહેરની નિઃસ્વાર્થ સેવા કરે છે.
અઠવાડિયા પહેલાં જાગૃતિ બહેનો ફોન આવ્યો.. કુંજલ બળકોની ચિત્ર સ્પર્ધા છે. તમે નિર્ણાયક તરીકે આવી શકશો? એ સમયે.. હા. કહ્યું. કાર્યક્રમની રુપરેખા જાણીને મજા આવી ગઈ.. રંગોળી સ્પર્ધા, ચિત્ર સ્પર્ધા અને નિબંધ લેખન વાંચન સ્પર્ધા, ઈકો ફ્રેન્ડ્લી મોડેલ મેકિંગ.. વહ્હ.. આ બધું ગમે જ !
ઈશ્વરને ગમ્યું તે ખરું. પહેલા જ દિવસે.. ધામધૂમ સાથે મેઘરાજાની સવારી પહોંચી આવી અને રંગોળી સ્પર્ધા મોકૂફ રખાઈ.. બીજે દિવસે પણ બપોરે અમી છાંટણાં થયા.. વરસાદ વધશે તો નહીં પહોંચી શકું.. પણ.. તડકો નીકળ્યો.. અને સૌ કાર્યક્રમને આગળ ધપાવવા નીકળી પડ્યાં..!
હોલ પર પહોંચી સરસ આવકાર મળ્યો.. સૌ સ્પર્ધકો નાનાં ભૂલકાઓ ચિત્રોનાં શસ્ત્રો લઈ બેઠાં હતાં.. હાથમાં નિર્ણાયકનું પાટિયું આપ્યું. સહ નિર્ણાયકની ઓળખાણ કરાવાઈ.. અવની સોની.. અરે! ભુજમાં તો આપ સહુનું નામ છે.. મેં કહ્યું.. તમને પણ ગરવાઈમાં વાંચ્યાં.. અવની બેન એ કહ્યું.. અમે તો દોસ્ત થઈ ગ્યાં..
નિબંધ વાંચન સ્પર્ધા એજ સમય દરમિયાન શરુ થઈ.. વિષય.. મારા સ્વપ્નનું ભુજ ૨૦૨૫માં… આહ્હ.. કેટલીય કલપ્નાઓ.. શ્રોતા તરીકે કરી.. મજા આવી સૌને સાંભળી.. ચિત્રોનાં પાનાં મળ્યાં.. અવની બેન ને હું અસમંજશમાં પડ્યાં કોને પુરસ્કૃત કરવા?!
નિર્ણય કાલે આપજો.. આયોજકો એ કહ્યું.. થોડાં હળવા થયાં.. કાલે સ્પીચ પણ તૈયાર રાખજો.. એ ઉમેરાયું.. સસ્મીત.. ચોક્કસ.. કહ્યું..
સવારે ૬:૩૦ હમીસર તળાવ પાસે રેલી કરશું તમે આવશો? મમ્મી સામે જોયું મેં. તેમણે તો તરત જ હા કહી..!11249697_1455208514791485_1726008300_o હું પપ્પા મમ્મી સાથે નિશ્ચિત જગ્યા એ પહોંચ્યાં.. લીલા રંગોનાં વસ્ત્રોમાં સજ્જ નાનું પણ સરસ વૃંદ હાજર હતું.. શહેરી જનો નમસ્તે.. કચરો ન ફેંકો રસ્તે,, ક્લિન ભુજ.. ગ્રીન ભુજ.. જેવા નારાઓ સાથે નીકળી પડ્યાં.. જોકે અમે અડધેથી જ જોડાયા.. વધુ વોક/વ્હિલ્ચેર રાઈડ ન થાય… પણ સવાર સવારમાં મજા આવી ગઈ !
ઘરે આવ્યા ત્યાં.. ઈ- મેગેઝિનનું આજે લોંચિંગ છે.. પેજ બનાવ્યું.. લાઈક અને ઈન્વિટેશન.. બુક પબ્લિકેશનમાં ફોન છેલ્લીઘડીનાં ફેરફારો ચર્ચાઓને અંતે….. અહ્હ! વી હેવ ડન ઈટ…
રીયલ ઓનલાઈન ઈ મેગેઝિન.. એપ્પ…….
સાંજે ૫:૪૫ કાર્યક્રમમાં જવા સુધી મમ્મી એ ટોકે રાખી.. “ઈ મેગેઝિનનું પ્રોમોશન કામ કરીને જરા ત્યાં શું બોલીશ એ પણ લખી લેને.. જરા બોલી જો.. ઘરે જ..” “ના મમ્મી એમ નહીં સૂઝે. અત્યારે ઈ મેગેઝિનનો નશો માથે છે.. ડોન્ટ વરી સરસ જ બોલીશ” ફરી હોલમાં પહોંચ્યાં.. આવકાર અને મહેમાનની હરોળમાં ગોઠવાયા ! ત્યારે થયું આ તો.. જબરું થયું હું શું બોલીશ? ક્યાં વિચાર્યું? સંસ્થાના સંચાલકે ખુબ જ માહિતિ સભર ચર્ચાઓ કરી.. હાજર શ્રોતાઓ પૈકી સૌ પાસેથી પર્યાવરણ સંરક્ષણનાં વિચારો મંતવ્યોની ચર્ચાઓ કરી, “૨૦૨૫માં સ્વપ્નનું ભુજ” સૌ કોઈએ મન ખોલીને વર્ણન કર્યું.. અમે તો સામા બેસીને સાંભળ્યું…
હવે વારો આવ્યો ઉપસ્થિત નિર્ણાયકોનાં મંતવ્યો બોલવાનો..11335874_1455011078144562_1100790849_o પહેલાં કુંજલબેનને આમંત્રીયે.. મમ્મી સામે જ બેઠી હતી, એમ્ની સામે જોયું.. અરે.. હું ક્યાં પહેલીવાર બોલવા બેઠી કે ગભરાઉ? પણ હા, એક જવાબદારીનાં નેજા હેઠળ બોલવાનું હતું.. કોઈએ પોતાની કલપ્નાઓ ચિતરી હતી એના વિશે નિર્ણય આપવાનો હતો.. હળવાશથી સામાન્ય પરિચય આપ્યો.. ટાંક્યું કે હું તો આવા નાના બાળકોને લઇને વર્ષોથી એકલી જ મારાથી થાય એવી પ્રવૃત્તિઓ કરું છું.. અહીં સમૂહને જોઈને આનંદ થયો..
“મારા સ્વપ્નનું ભુજ” સૌને સાંભળીને મજા આવી.. હું મારી જ વાત કરું તો.. અમને કોઈ આમંત્રે કે અમદાવાદ/મુંબઈ ફરવા આવો તો હું કહું કે અમારા કચ્છમાં તો કોઈ ગંભીરપણે માંદું હોય તો જ અમદાવાદ મુંબઈ ભાગીયે.. ફરવા ખાસ અવાતું નથી.. ! સૌ હસી પડ્યા.. કચ્છનાં પાટનગર ભુજમાં.. દરેક પ્રકારની તબિબિ સારવારથી સજ્જ હોસ્પિટલ્સ હોય.. વિધ્યાનગર કે બેંગ્લોર ભણવા નવી પેઢીને વતન મૂકવું ન પડે.. સ્વિઝરલેન્ડની જેમ.. અહીંની અહિર રબારી પ્રજા ઈલેક્ટ્રોનિક્લ ઈક્વિપ્મેન્ટસથી ગાય દોયે.. કચ્છની મિલ્ક પ્રોડક્ટ વિશ્વવિખ્યાત થાય…!!!
એક બહેન ને વુમબ્સ એમ્પવર્મેન્ટની વાત કરી.. દરેક સરકારી – બિન સરકારી હોદ્દા પર મહિલાઓ હશે ! એ કલ્પના સાથે.. પર્યાવરણ દિવસ નિમ્મિત્તે ઈ-મગઝિન લોંન્ચ કરી.. જેનું જાગૃતિ બહેનને ઉભા થઈને વધાવી.. કહ્યું કે કુંજલે એકવાર રાતે સાડા દસે મેસેજ કર્યો.. હાલો.. મિટિંગ કરવા.. અરે! અત્યારે ક્યાં મિટિંગ? ઓ10426562_10152753000602271_9112032638372375376_nનલાઈન.. વ્હોટસેપમાં..!
અમે સહુ બહેનપણીઓ  એ ઓનલાઈન ઈ મેગેઝિનની શરુઆત આજ રીતે કરી છે.. ત્યારબાદ ગુજરાતી પ્રાઈડ કઈ રીતે ડાઉન્લોડ કરવી વગેરે સમ્જાવ્યું.. જાણે ઇ – મેગેઝિનનું વિધિવત વિમોચન થયું !
ઈશ્વરની વ્યવસ્થામાં વિક્ષેપ પડે એટલે વિફરે એનું પ્રત્યક્ષ ઉદાહરણ ગ્લોબલ વોર્મિંગ.. પણ આપણી જેમ દુનિયામાં દરેક જગ્યા એ આવા નાને મોટે પાયે કાર્યક્રમો થતા જ હશે.. અને ઈશ્વર એ જોઈ ઉપરથી તથાસ્તુ કરે છે.. એ ઈશારે બે દિવસથી પડતા વરસાદને વધાવીયે કહી.. મે બોલવાનું પૂરું કર્યું.. મમ્મીની સામે ફરી જોયું.. એમના ચહેરા પર સ્મિત જોઈ.. હાશ થયું…
બીજા જે નિર્ણાયક હતા એમણે ખુબ નિરિક્ષણ ભરી ચિત્રોની બાબતે સુચનો રજુ કર્યા.. કે તાળીઓથી વધાવાયા.. નામ જાહેર થયા અમુક્ને મારા દ્વારા અમુક વિજેતાઓને બીજા મહેમાનો દ્વારા ઈનામો અપયા અમને આભાર કહ્યો..! મજા.. આવી.. 11281894_1455014874810849_579471104_n પપ્પા મમ્મી આ કાર્યક્રમ સામે બેસીને જોતા હતા.. આજ સુધી કેટલીય સ્કુલ, કોલેજ અને જ્ઞાતિનાં કાર્યક્રમોમાં વકૃત્વ, ગાયન, મહેંદી કે ચિત્ર સ્પર્ધક તરીકે મસ્તીથી જીવી છું.. નેવર સ્ટૂટ સેકેન્ડ! 😉 એક તો પહેલો હોય કયાં તો ત્રીજો.. 🙂
ફરી ઘરે આવી.. રાત્રે મોડેકથી પણ ઈ મેગેઝિનની સરભરામાં જોડાઈ.. ગૃપમાં.. કેમ ડાઉન્લોડ કરવું? કેમ રેટિંગ આપવું? કેમ ફેસબુકમાં શેર કરવું.. સૌ સખીઓ સાથે આજે આખો દિવસ વિત્યો.. અલબત્ત ઓન્લાઈન જ.. આસપાસનું પર્યાવરણ મને અચાનક જ હર્યુંભર્યું લાગે છે.. મનમાં ગણગણું છું.. મારું ચોમાસું ક્યાંક આસપાસ છે….